Reflectie Chris Anderson - Makers
Makers gaat over het nieuwe tijdperk van de mens. De makerswereld. Alles kan zelf gemaakt worden en we hebben hier geen fabrieken meer voor nodig. Dit wordt mede mogelijk gemaakt door de 3D-printer.
Het boek leest lekker weg. Alleen spreekt Chris zichzelf op een punt wel tegen, en dat is dat hij eerst zegt dat je met een 3D-printer maaltijden kan maken en verderop in het boek geeft hij aan dat dit niet kan. Dit bracht wel verwarring met zich mee, maar ik heb maar aangehouden dat de 3D-printer uiteindelijk in de toekomst alles kan maken, want dit is ook wat ik verwacht.
Het boek is erg positief beschreven en heeft mij de ogen doen openen. Ik denk dat er zeker een 3e industriële revolutie aan de gang is, waarbij de consument centraal staat. Wij, de consumenten, zullen alles zelf kunnen maken en vooral ontwerpen. Dit is een ontzettende vooruitgang en zal naar mijn idee erg positief zijn voor de creativiteit bij mensen.
Productiebedrijven zullen uiteindelijk hierdoor niet meer nodig zijn, het productieproces komt weer bij onszelf.
3D-printers zullen verder ontwikkeld worden, net zoals de laserprinters die nu iedereen in huis heeft. De laserprinters waren eerst ook onbetaalbaar en nu niet meer. Dit zal bij de 3D-printers ook gebeuren. Zoals Chris Anderson zelf zegt: de makersbeweging is geboren.
Hij beschrijft ook over plekken waar 3D-printers, laserapparaten en allerlei andere technieken staan die gebruikt kunnen worden door iedereen. Mensen krijgen steeds meer toegang tot dit soort apparaten.
Kinderen zullen uiteindelijk les krijgen in ontwerpen. Ze maken iets op een computer en dit kunnen zij gewoon printen en het is fysiek.
De gebruiker heeft wel kennis nodig van de producten waar dit mee kan, maar ik weet zeker dat kinderen dit soort technieken steeds sneller en eerder zullen leren. Er zullen op maat gemaakte producten ontstaan. De 3D-printer zorgt ervoor dat het productieproces ook persoonlijker wordt. Een topontwikkeling naar mijn idee en ik ben benieuwd wat de toekomst ons werkelijk gaat brengen en hoe snel de ontwikkelingen zullen gaan.
Reflectie H1 Chris Anderson: Makers
De macht berust bij degenen die de productiemiddelen in handen hebben. Een uitvinder heeft een fabriek nodig die geïnteresseerd is in zijn idee, zodat zijn idee kan worden geproduceerd. De uitvinder geeft het dan uit handen en heeft zelf geen inspraak meer. Hij is zelfs niet meer nodig. Het verschil is dat de meeste uitvinders geen ondernemers zijn.
Tegenwoordig is alles veel makkelijker, door middel van internet (kijk naar Mark Zuckerberg van Facebook). Via internet bereik je een grote doelgroep.
Op dit moment is de economie van de 'echte' wereld nog wel groter dan die van het internet.
Het internetmodel heeft de innovatie van het ondernemersschap en de economische groei gestimuleerd, je gaat dit nu steeds meer zien in de 'echte' wereld.
Het begon met de muziekindustrie. Er kwamen allerlei DHZ bandjes, die hun eigen cd's uitbrachten en eigenlijk hun eigen platenlabel waren. We zijn allemaal makers en als makers geboren. Van blogs tot tuinieren tot koken en naaien. Alles is iets maken en iedereen maakt wel iets.
Ik denk dat inderdaad door het komen van het internet, er veel meer vrijheid is ontstaan in de creativiteit van mensen. Mensen konden meer tonen en werden daardoor ook weer geïnspireerd door anderen om ook dingen te gaan ontwerpen en maken. Alles wordt online gedeeld en daardoor bereikt het ook eerder een publiek, of niet. Er worden mogelijkheden geschept tot samenwerkingen (open source projecten).
Reflectie lezing Matt Mason
Hoe kunnen we mensen stoppen die bijvoorbeeld muziek kopiëren. Iedereen doet het. De manier van informatie delen is verandert. Piraterij is een groot probleem op internet. Internet is een grote kopieermachine. En nu ook de 3D-printer, deze kan alles printen. Ze worden goedkoper, sneller en kleiner elk jaar. Piraterij zorgt voor innovaties, zij zorgen voor goede oplossingen voor problemen. Piraten moeten innoveren om eruit te springen t.o.v. de commerciële producten die aangeboden worden, omdat deze toch al bekend zijn. Als voorbeeld geeft hij aan dat de uitvinder van de grammofoon, ook als piraat werd gezien. Hij zou de muziek van artiesten dupliceren en dat kon echt niet. Uiteindelijk is hier de cd industrie uit ontstaan. Piraterij is een boodschap naar de maatschappij, dat er iets verandert moet worden.
Je kan tegen piraterij vechten en het verbieden, maar je kan ook de competitie aangaan tegen de piraten. Je kopieert ze of je doet wij zij doen, maar dan beter. Laat piraten jouw ideeën verbeteren en verbeter hierdoor weer jouw product. Wanneer piraten jouw product gratis aanbieden, ga wat anders aanbieden.
Ik vond het een erg leuke lezing om te kijken. Hij heeft inderdaad een goed punt. Mensen moeten samenwerken om tot nog betere dingen te komen die er al zijn. Natuurlijk zijn er altijd wetten waar we ons aan moeten houden, maar piraten acties moeten toch gestimuleerd worden om tot meer innovatieve ideeën te komen. Zoals de 3D-printer, kan je alles uiteindelijk toch zelf uitprinten. Al denk ik dat dit uiteindelijk wel mee zal vallen. De regering zal er uiteindelijk wel een stokje voor steken, dat dit niet mogelijk is, om zo de economie in stand te kunnen houden. Alleen KUNNEN ze dit tegen houden, dat is de vraag..
Reflectie The Net Delusion: Evgeny Morozov
Het boek Net Delusion was een pittige pil,
maar wel een interessante, andere benadering van de media dan andere boeken die
ik gelezen heb. Zo bekijk je eens de andere kant van bijvoorbeeld het internet.
Morovoz praat erg duister over de zogenaamde vrijheid van het internet.
Vroeger was Evgeny Morozov een grote
voorstander van het internet, dit verdween echter toen alle negatieve dingen
naar voren kwamen door middel van het internet. Denk aan kinderporno, pesterijen
via Facebook en alle andere negatieve dingen die voortkomen uit het internet.
Het internet wordt gezien als een vorm van nieuwe vrijheid. Maar is dit wel zo?
Denk aan China en Rusland, waar ze ontzettend veel dingen censuren van het
internet. Zo komt men nog niet te weten wat er echt gaande is in de wereld. Ik
denk dat Morozov hier wel degelijk een punt heeft. Denk ook aan de internet
bubbel. Alles wat we bekijken wordt opgeslagen en hieruit worden zoekresultaten
gefilterd. Zo zie je lang niet meer alles van het internet, maar alles wordt
gepersonaliseerd naar wat jou zogenaamd aanspreekt. Als ik denk aan kinderporno
en pesterijen via het internet, is dit natuurlijk wel een vorm van vrijheid.
Maar een hele verkeerde vrijheid waarbij mensen hun normen en waarden, en
vooral hun respect voor anderen, verliezen.
Ik denk zelf ook dat social media op sommige
momenten wel erg ver gaat. Zo had ik laatst een artikel gevonden over een rechtszaak
in Amerika. Hierbij hadden zes hulpsheriffs de tegenpartij ‘geliked’ van hun huidige
baas de sheriff. Deze baas heeft zijn hulpsheriffs hierom ontslagen. Dat noem
ik geen vrijheid van meningsuiting. Uiteindelijk heeft de rechter besloten dat
dit niet kon, omdat dit vrijheid van meningsuiting betreft. Maar dat hier een
rechtszaak voor moet worden aangespannen, dat is toch te gek voor woorden…
Reflectie artikel
Visie Douglas Rushkoff: leer mensen hoe technologie werkt en ze komen los van de
dwingende structuren die onze samenleving in hun greep hebben.
Ik geloof wel in zijn visie, tenminste als ik goed begrijp wat hij bedoelt... Mensen worden nu nog gestuurd door hoe programma's zijn ontwikkeld om er mee om te gaan. Dit komt doordat zij niet weten hoe ze er mee om moeten gaan en dus niet buiten grenzen kunnen gaan. Zij volgen het programma. Alles wordt gecontroleerd en aangepast om het zo uit te brengen, dat de maatschappij zelf niets meer kan inbrengen.
Het artikel gaat over social media en hoe social media ervoor kan zorgen dat er meer vrijheid komt en een weg naar democratie. Ik zelf geloof hier echter niet in, alsnog wordt alles gecontroleerd en heeft niet iedereen deze vrijheid van meningsuiting. Kijk bijvoorbeeld een land als China, zij kunnen niet eens alle websites bezoeken die er bestaan, omdat de regering deze verbiedt. Zal de regering hier niet ook dingen verbieden, waar wij geen weet van hebben?
Malcolm Gladwell geeft daarentegen aan dat social media juist zwakke relaties biedt. Ik citeer hem: 'Natuurlijk, ook die relaties bezitten kracht, maar de
investering die nodig is om onderdeel te zijn van het netwerk is verwaarloosbaar.' Mensen drukken maar op de 'vind-ik-leuk' button en dit geeft mensen de mogelijkheid om makkelijk hun mening te geven, actief deelnemen aan een protest is niet gemakkelijk. Ik denk dat toch anders over, al heb ik nooit actief deelgenomen aan een protest. Maar ik kan me voorstellen dat je bij een protest ook gewoon erbij kan staan en dat is het. Net als dat je op Facebook een bericht 'liked'. Bij wijze sta je dan ook gewoon achter het gene wat je hebt 'geliked' en dat is het dan.
'Wanneer mensen eenmaal begrijpen wat technologie doet, dan pas zijn ze in staat om technologie te gebruiken'
Geeft Douglas Rushkoff aan. Ik geef hem daar wel gelijk in, want zonder dat je echt weet hoe iets werkt, kan je er ook niet volledig gebruik van maken. Wanneer je er wel volledig gebruik van kan maken, kan dit je leven verbeteren, doordat je meer kan. Een "computerbrein" kan veel meer dan een menselijk brein, het is dus een extensie van je brein. De mens kan veel meer bereiken door middel van de techniek die er tegenwoordig is.
Voordat we het internet bereiken waar McLuhan het over had, zijn we vele jaren verder, denk ik. Honderden jaren, als het niet meer is. Er zal altijd een "grotere macht" zijn die ervoor zorgt dat we niet helemaal vrij worden.
Reflectie artikel Undo
Dit artikel gaat over persvrijheid. Er is een vrijheid van meningsuiting, maar hoe ver mag deze gaan? Flemming Rose, een Deense journaliste, publiceerde 12 cartoons, die ervoor zorgde dat er van 12 mensen het leven werd ontnomen. Maar dit was niet het enige, een Italiaanse minister moest aftreden en musea halen schilderijen weg, welke beledigend en aanstootgevend zouden zijn voor Moslims.
Ik vind dat iedereen moet kunnen zeggen wat hij wil en als hier gevolgen aan zouden zitten, zou deze journalist dit vast van te voren al geweten hebben. Dit ligt dus aan haar normen en waarden. Wanneer je zomaar iets gaat publiceren wat een vervelende invloed kan hebben op mensen, zonder dat je hebt nagedacht hierover, ben je niet helemaal snugger bezig. Dit soort mensen zouden inderdaad misschien beter hun mening niet zo publiekelijk kunnen maken.
Journalisten gaan begin van de 20e eeuw puur objectieve waarnemingen geven. Hier is dus totaal geen mening meer in terug te vinden, dit is dan ook niet nodig voor goede journalistiek.
Dan komt in de 21e eeuw een nieuwe technologie; het internet. Nu hebben we e-mail en chat, maar ook Facebook. Alles kan gekopieerd worden, maakt niet uit wat het is. Amateurs filmen rampen in plaats van journalisten. Op het internet kan alles nep zijn, het is dus niet betrouwbaar. Maar wanneer je weet op welke bronnen je moet letten, kan je dit natuurlijk wel omzeilen. Al ken ik wel veel mensen, die veel wat op het internet staan, zomaar geloven. Je zal er wel gevoel voor hebben, of niet...
Undo staat voor iets ongedaan maken. Op het internet kan dit, maar in het echt (helaas) niet. Dat maakt van het internet iets speciaals en anders dan het normale leven.
Reflectie artikel Michiel Schwarz
Michiel Schwarz, een toekomstdenker, hij kiest zijn woorden zorgvuldig.
Crisis, in het Grieks een overgang van het ene tijdperk naar het andere. Het woord wordt negatief benaderd in de media, terwijl dit juist staat voor nieuwe kansen, vindt Michiel Schwarz.
Sustainisme, een woord bedacht door Michiel Schwarz en Joost Elffers, is een benaming voor hoe hij de wereldontwikkeling ziet en hoe hij deze waarneemt. Ze hebben er een boek over geschreven: 'Sustainism Is The New Modernism: A Cultural Manifesto for the Sustainist Era'. Ze willen hier mensen mee uitnodigen te denken over hoe alles verandert in de wereld waarin we leven.
Michiel Schwarz heeft dezelfde denkwijze, in sommige aspecten, als Marshall McLuhan. We hebben het dan over hoe de mens nieuwe media gebruikt. Mensen gebruiken dit nog op een ouderwetse manier, wanneer deze ook op een ouderwetse manier wordt geïntroduceerd. Wanneer er een nieuw medium op een nieuwe manier wordt geintroduceerd, zullen mensen er direct op een andere manier naar kijken en wellicht ook direct anders gebruiken.
Michiel Schwarz gaf aan dat er geen Global village is gekomen, wel een globe of villages. De wereld is niet één, maar verdeeld in kleine groepen die verbonden zijn d.m.v. informatietechnologie.
Volgens zijn term 'sustainisme' is de wereld lokaal én globaal.
Hij geeft aan dat technologie een onderdeel is van onze cultuur. Dit kan je niet meer los van elkaar zien. Iedereen gebruikt het en het helpt elkaar. De producten die worden gemaakt, van brood tot een voedselcoöperatie, wordt persoonlijk aan de klant gebracht en er wordt echt nagedacht over wat mensen nodig hebben en willen.
Bron: http://fast.mediamatic.nl/f/jdhl/image/194/51438-300-228-crop.png
Mijn visie
Meneer Schwarz heeft een bijzondere gedachtegang waar ik erg in mee kan gaan. Hij heeft het over dat mensen samenwerken om goede producten en diensten op de wereld te zetten en ik denk ook dat mensen veel meer persoonlijke aandacht willen. Mensen willen niet meer behandeld worden als een mier in een mierenhoop, maar als een mens. Mensen willen betrokken worden bij de producten die zij aanschaffen. Dit heb ik zelf ook, want op die manier voel je je speciaal.
Ik zou graag nog meer van dit soort initiatieven willen volgen en willen weten hoe geslaagde acties te werk zijn gegaan.
Wij als CMD' ers moeten ook samenwerken met onze gebruikers, zodat zij precies krijgen wat ze willen. Zoals Schwarz al aangaf, we ontwerpen niet voor de samenleving, maar in en met de samenleving zelf.
